Basilicata: prawdziwe włoskie wakacje z dala od tłumu turystów

Basilicata pozostaje wciąż jednym z najmniej znanych i najmniej zanieczyszczonych regionów Włoch. Te cechy z pewnością należą do jej atutów. Rozległe rezerwaty przyrody (wśród nich Pollino, największy włoski Park Narodowy), zróżnicowane morskie wybrzeża, malownicze starówki miast i zaśnieżone szczyty gór sprawiają, że Basilicata to miejsce dla każdego. To wciąż nieodkryty klejnot, w cudowny sposób nieskalany przez fast food i masową turystykę.

Odwiedzających ten region po raz pierwszy przyciąga zwykle jedno z "4 M" (Matera, Melfi, Metaponto, Maratea), będących w powszechnym przekonaniu wizytówką Basilicaty.

Jednak ma ona do zaoferowania o wiele więcej i każda próba opisania w kilku zdaniach wszystkich niespodzianek, które czekają na podróżnika szukającego wyjątkowych wrażeń, jest niezwykle trudna - tak wiele różnych oblicz ma Basilicata.
Od gęstych i niezmierzonych lasów Apeninu Lukańskiego przechodzi się, niemal niezauważalnie, do księżycowego krajobrazu tzw. "calanchi" (badlands), po mistrzowsku opisanego przez Carla Leviego w "Cristo si e' fermato ad Eboli" (Chrystus zatrzymał się w Eboli).
To niemal pustynne miejsce, które, niespodziewanie, graniczy z tak całkowicie odmiennym typem krajobrazu, jakim są złote plaże i lazurowe morze wybrzeża jońskiego.

Ponadto zachwycają łagodne, ciche jeziora i rwące górskie potoki, nowoczesna architektura i skalne siedliska zamieszkałe nieprzerwanie od czasów paleolitu, głębokie kaniony i majestatyczne, pionowo "spadające" w morze góry, wyśmienite wina i dawne tradycje kulinarne...

Regionem, w którym można doświadczyć tego wszystkiego i wiele więcej, pozostając w tym samym miejscu, jest właśnie Basilicata.